Oznaczenia elementów półprzewodnikowych

System oznaczeń elementów półprzewodnikowych

Obecny system oznaczania elementów półprzewodnikowych polskiej produkcji jest objęty normą branżową:

– BN-70/3375-15 – Elementy półprzewodnikowe. System oznaczania typów.

Oznaczenie elementu półprzewodnikowego składa się z dwóch części: literowej i numerowej. Część literowa ma dwie litery.

Pierwsza litera określa materiał, z jakiego wykonano element:
A – materiał o szerokości pasma zabronionego 0,6-1,0 eV (np. Ge);
B – materiał o szerokości pasma zabronionego 1,0-1,3 eV (np. Si);
C – materiał o szerokości pasma zabronionego większej niż 1,3 eV (np. GaAs);
D – materiał o szerokości pasma zabronionego mniejszej niż 0,6 eV (np. InSb);
R – inne materiały.

Druga litera określa rodzaj elementu półprzewodnikowego:
A – diody detekcyjne, mieszające i szybko przełączające;
B – diody o zmiennej pojemności;
C – tranzystory małej mocy, małej częstotliwości;
D – tranzystory dużej mocy, małej częstotliwości;
E – diody tunelowe;
F – tranzystory małej mocy, wielkiej częstotliwości;
G – elementy powielające złożone z rożnych struktur;
H – czujniki Halla (sondy do pomiaru natężenia pola magnetycznego);
K – generatory Halla o otwartym obwodzie magnetycznym;
L – tranzystory mocy, wielkiej częstotliwości;
M – generatory Halla o zamkniętym obwodzie magnetycznym (np. modulatory);
P – elementy czułe na promieniowanie (np. fotodiody);
Q – elementy promieniujące (np. diody luminescencyjne);
R – tyrystory małej mocy;
S – tranzystory impulsowe małej mocy;
T – tyrystory mocy;
U – tranzystory impulsowe mocy;
Y – diody prostownicze;
X – diody powielające;
Z – diody stabilizacyjne (diody Zenera).

Część numerowa zawiera jedną literę i trzy cyfry lub dwie litery i dwie cyfry. Część ta określa grupę oraz konkretny typ elementu w danej grupie, zawiera informację o przeznaczeniu i wytwórcy elementu, a w niektórych przypadkach także o wartościach niektórych parametrów elementu. Ma ona następującą budowę:
P + 3 cyfry – dla elementów do zastosowań powszechnego użytku;
YP + 2 cyfry – dla elementów do zastosowań profesjonalnych;
AP + 2 cyfry – dla elementów do zastosowań specjalnych.

Dla elementów profesjonalnych można zamiast litery Y stosować litery Z, X, W itd., a dla elementów specjalnych zamiast litry A dalsze litery B, C, D itd. Litera P jest umownym znakiem wytwórcy (Naukowo-Produkcyjne Centrum Półprzewodników) i często nie występuje w oznaczeniu.

Oznaczenia diod stabilizacyjnych, diod prostowniczych i tyrystorów zawierają ponadto dodatkowe symbole informujące o wartościach niektórych parametrów:

Dla diod stablizacyjnych litera (często poprzedzona znakiem minus) określa tolerancje napięcia stabilizacji:
A – 1%
B – 2%
C – 5%
D – 10%
E – 15%
Po tej literze następują cyfry określające wartość znamionowego napięcia stabilizacji w woltach. Literę V stosuje się zamiast przecinka, jeżeli napięcie stabilizacji jest liczbą ułamkową. Gdy dioda ma polaryzację odwrotną (obudowa połączona z anodą), to na końcu występuje litera R. Polaryzacji normalnej (obudowa połączona z katodą) nie oznacza się.

Dla diod prostowniczych i tyrystorów cyfry (poprzedzone znakiem minus, odstępem lub ukośnikiem) określają maksymalną wartość impulsowego napięcia wstecznego w woltach. Litera R oznacza również polaryzację odwrotną.

Post Author: swistak

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Potwierdz, że nie jesteś botem. *